Quidquid facies, respice ad mortem

Quidquid facies, respice ad mortem

Qui stultis videri eruditi volunt, stulti eruditis iudicantur

Cum feriunt unum, non unum fulmina terrent

Dies faustus

Ut sciant gentes, quoniam homines sunt

Opus alexandrinum

Sine spe

Tempori cedere semper sapientis est habitum

Berolinum

Quidquid recipitur, ad modum recipientis recipitur

Opus alexandrinum

Facis de necessitate virtutem

Bonum initium est dimidium facti

Omnibus bonis expedit salvam esse rem publicam

Quid est libertas? potestas vivendi, ut velis

Magna di curant, parva neglegunt

Factum est factum

Herculis cothurnos aptare infanti

Carmine fit vivax, virtus expersque sepulcri // notitiam serae posteritatis habet

Vix tota vita sufficiat, ut hoc unum discas, vitam contemnere

Quae volumus, ea credimus libenter, et quae sentimus ipsi, reliquos sentire speramus


Menu

Crimen grave non potest esse impunibile
Et |propter vitam vivendi perdere causas
Patientia colligit rosas
Homo vitae commodatus non donatus est
Ater dies
O, diem praeclarum!
Pro mundi beneficio
Ex promptu
Virtutes paganorum splendida vitia
Time Deum, honora Caesarem
Miser homo est, qui ipse sibi quod edat, quaerit et aegre invenit; Sed ille est miserior, qui et aegre quaerit et nihil invenit; Hic miserrimus est, qui cum esse cupit, quod edat, non habet
Nullum theatrum virtuti conscientia maius est
Desperatis etiam Hippocrates vetat adhibere medicinam
Alterum non laedere
Omnia mea mecum porto
Epicureos agemus!
Qui in utero est, pro iam nato habetur
Exiguum malum, ingens bonum
Lapsus memoriae
Quid est tam populare quam pax?