Orbis terrarum divitiae

Orbis terrarum divitiae

Magnas inter opes inops

Falsus in uno, falsus in omnibus

Fumus ex fulgore

Homo pistrino dignus

Fundamentum perpetuae commendationis et famae est iustitia, sine qua nihil potest esse laudabile

Onus est honos

Discere et audire et meliori credere non vis?

Resurrecturi resurrecturis

Parvum addas parvo, magnus acervus erit

Nullo modo sine amicitia firmam et perpetuam iucunditatem vitae tenere possumus

Pallida mors

Ingenio stat sine morte decus

Quid tam circumcisum, tam breve, quam hominis vita longissima?

Tempora labuntur tacitisque senescimus annis // et fugiunt freno non remorante dies

Semper plus metuit animus ignotum malum

Longa dies homini docuit parere leones, longa dies molli saxa peredit aqua

Homo gloriam adpetens saepe a virtutis via deflectit

Ferox gens nullam vitam rati sine armis esse

Fortunae filius

Dixisse me aliquando placuit, tacuisse numquam


Menu

Volens nolens
Sunt superis sua iura
Virtus omni loco nascitur
Virtus hominem iungit Deo
Virtus mihi numen et ensis
Tota vita nihil aliud quam ad mortem iter est
Quid est viri boni? praebere se fato
Quid alii faciant, ipsi viderint!
Error in syllaba non nocet
Dixisse me aliquando placuit, tacuisse numquam
Fortuna hominibus plus quam consilium valet
Opus opificem probat
u.i.d. = |utriusque iuris doctor
Ars est philosophia vitae
Leve fit, quod bene fertur onus
Quid furor pacem convertit in arma?
Et nunc intelligite
Quid autem tam humile ac muliebre est quam consumendum se dolori committere?
Homini plurima ex homine sunt mala
Virtus [...] et conciliat amicitias et conservat