Errant, qui in prosperis rebus impetus fortunae in omne tempus fugisse se putant

Errant, qui in prosperis rebus impetus fortunae in omne tempus fugisse se putant

Pro publico bono

Ad captandam benevolentiam

Virtus hominem iungit Deo

Agens

Sine me de me

Obscura reperta

Ad nauseam

Clericus clericum non decimat

Hansellus teneris quidquid non discit in annis // Hans numquam discet, semper ineptus erit

Philippus omnia castella expugnari posse dicebat, in quae modo asellus onustus auro posset ascendere

Saevit toto Mars impius orbe

Dat bene, dat multum, qui dat cum munere vultum

Virtutem incolumem odimus, sublatam ex oculis quaerimus invidi

Gratis

Virtutem pretium esse sui

Homo natus de muliere brevi vivens tempore impletur multis miseriis

Otiosis locus hic non est; discede morator!

Vincere cum possis, interdum cede sodali; // Obsequio quoniam dulces retinentur amici

Dei laneos pedes habent

Barba decet virum


Menu

Homo creator
Neque enim ingenium sine disciplina, aut disciplina sine ingenio perfectum artificem potest efficere
Totus Tuus
Nasciturus pro iam nato habetur, quotiens de commodis eius agitur
Vitae socia virtus; mortis comes gloria est
Quamquam coactus voluit, tamen voluit
Bis ad eundem lapidem offendere
Ad impossibilia nemo tenetur (obligatur)
Domus et placens uxor
Sufficit diei malitia sua
Panis bene merentium
Ad fontes
Ad fontes
Iustitiae partes sunt non violare homines, verecundiae non offendere
Homo, qui in homine calamitoso est misericors, meminit sui
Philosophia virtutis continet et officii et bene vivendi disciplinam; quam qui profitetur, gravissimam mihi sustinere personam videtur
Satietas parit ferociam
Quod sequitur, fugio; quod fugit, ipse sequor
Avarus nisi cum moritur, nil recte facit
Est omnis vis amicitiae voluntatum, studiorum, sententiarum summa consensio