|
Auctoritatem aut natura aut tempus affert
Homo proposuit, Deus disposuit
Quid rides? mutato nomine de te fabula narratur
Epicurea cantilena
Virtutis laus omnis in actione consistit
Furens quid femina possit!
Tantaene animis caelestibus irae?
Sine me de me
Quidquid facies, respice ad mortem
Momenti est, quod delectat, aeternitatis, quod cruciat
Errant, qui in prosperis rebus impetus fortunae in omne tempus fugisse se putant
Orbis terrarum divitiae
Famae etiam iactura facienda est pro patria
Pars est in toto, totum non est in parte
Ille terrarum mihi praeter omnis angulus ridet
Agamus pingui Minerva
Gaudeo discere, ut doceam
Nec quae praeteriit, iterum revocabitur unda, // nec quae praeteriit, hora redire potest. // utendum est aetate; cito pede labitur aetas // nec bona tam sequitur, quam bona prima fuit
Quis furor, o cives!
Heu, senibus vitae portio quanta manet!
|
Menu
Iudicis est recti nec munere, nec prece flecti
An nescis, mi fili, quantilla prudentia mundus regatur?
Quamvis sint sub aqua, sub aqua maledicere tentant
Quid est enim tam furiosum quam verborum vel optimorum atque ornatissimorum sonitus inanis, nulla subiecta sententia nec scientia?
Quidquid aetatis retro est, mors tenet
Cotidie morimur, cotidie enim demitur aliqua pars vitae
Utilitas publica privatae praeferri debet
Animus facit nobilem, cui ex quacumque conditione supra fortunam licet surgere
Longa est vita, si plena est
Avidis, avidis natura parum est
Cotidie damnatur, qui semper timet
Ad notam
Scala Dei
Sapientis iudicis est semper cogitare, quid lex cogat
Res ampla domi
Quid nunc?
Lapsus calami
Dum vires annique sinunt, tolerate labores! // iam veniet tacito tarda senecta pede
Pietas cum sit magna in parentibus et propinquis, tum in patria maxima est
Dii facientes adiuvant
|